Czy szafir jest twardy?

Czy szafir jest twardy?

Szafiry to niezwykle piękne i niesamowicie popularne kamienie szlachetne – swoją elegancją i szykiem podbijają serca kobiet na całym świecie! Czym charakteryzuje się ten kryształ? Czy jest – zgodnie z tym, co się o nim mówi – rzeczywiście bardzo twardy?

19SZAFIRY – WIADOMOŚCI WSTĘPNE

Szafiry to minerały z gromady tlenków – odmiana korundów, o pięknej, niebieskiej barwie. Szafir jest minerałem bardzo rzadkim – a przez to niezwykle cenionym.
Barwa kamienia jest wynikiem znajdujących się w nim domieszek żelaza, tytanu, magnezu, wanadu oraz chromu. Ciekawostką może być fakt, że niektóre szafiry – choć kojarzą się wyłącznie z głęboką, niebieską barwą – mogą również być fioletowo-niebieskie, zielone, szare, brunatne, pomarańczowo-czerwone, a nawet bezbarwne i białe!
Najsłynniejszym i największym szafirem jest Blue Belle of Asia, czyli 400-karatowy szafir, który wydobyto z osadów rzecznych w Pelmadulla koło Ratnapury na Sri Lance. Obecnie znajduje się on w sejfie kamieni szlachetnych w Wielkiej Brytanii.

    CZY SZAFIR JEST TWARDY?

Rzeczywiście, szafiry należą do niezwykle twardych minerałów. To niebieska odmiana korundu, a wszystkie minerały z tej grupy wyróżniają się bardzo dużą twardością – jest to aż 9 punktów w skali Mohsa. Dla lepszego zobrazowania całości warto dodać, że skala twardości Mohsa jest skalą dziesięciostopniową. Pierwszy stopień w tej skali otrzymał talk, który z łatwością daje się zarysować paznokciem. Ostatnie miejsce w tej skali posiada zaś najtwardszy minerał – diament, który może być zarysowany jedynie innym diamentem.
A szafir? Korundy to minerały, których nie jesteśmy w stanie zarysować nawet ostrym nożem! Nie uda się to również przy pomocy stali narzędziowej! Korund – czyli również szafir – z łatwością tnie szkło i może zostać zarysowany jedynie diamentem. Z tego też powodu wykorzystywany jest często jako materiał ścierny oraz jako kamień łożyskowy w zegarkach.
Podobną twardość do kamienia naturalnego posiadają również kamienie syntetyczne. Pierwszy szafir otrzymano w laboratorium już w 1910 roku. Kamienie tego typu tworzone są przez specjalistów z zachowaniem wszystkich cech fizycznych i chemicznych danego wzorca – stąd bierze się ich niezwykłe podobieństwo do pierwowzoru, a zatem w tym przypadku niewiarygodna wprost twardość nawet sztucznego minerału.
Warto jednak wiedzieć, że kamienie te przy całej swojej twardości – a może właśnie dlatego – są dosyć kruche. Z tego powodu ich obróbką muszą zajmować się prawdziwi profesjonaliści. Cechuje je bowiem nierówny przełam.